บทกวีสองบทว่าด้วยการกินลิ้นจี่ 食荔支二首โดยซูตงโพ หรือ ซูซื่อ

บทกวีสองบทว่าด้วยการกินลิ้นจี่ 食荔支二首 คือ บทกวีสี่บรรทัดเจ็ดอักษรชุดหนึ่งที่เขียนโดย ซู่ซือ นักปราชญ์แห่ง ราชวงศ์ซ่งเหนือ ซูซื่อเขียนขั้นในปีที่สามแห่งรัชสมัยเส้าเซิง (ค.ศ. 1096) บทกวีใช้ฤดูใบไม้ผลิทั้งสี่ฤดูในภูเขาหลัวฟู่เป็นฉากหลังเพื่อพรรณนาถึง ความอุดมสมบูรณ์ของ ลิ้นจี่ลูกพลับและผลผลิตอื่นๆ และแสดงถึงการปรับตัวและการเปิดใจรับ ชีวิต ในหลิงหนาน ซูซื่อ แต่งบทกวีนี้ในตอนที่เขาถูกเนรเทศให้ไปรับราชการที่เมืองฮุ่ยโจว ทางตอนใต้ของจีน แม้ชีวิตจะยากลำบากและอยู่ไกลบ้านเกิด แต่เขากลับมองโลกในแง่ดีและชื่นชมความอุดมสมบูรณ์ของอาหารการกินในท้องถิ่น โดยเฉพาะ ลิ้นจี่ ที่หวานอร่อย จนทำให้เขาลืมความทุกข์ใจจากการถูกเนรเทศไปเสียสิ้น บทกวีสองบทเกี่ยวกับการกินลิ้นจี่ ศาลาตะวันออกของนายกเทศมนตรีเมืองหุยโจวมีศาลเจ้าของอดีตอัครมหาเสนาบดีเฉินเหวินฮุยตั้งอยู่ ใต้ศาลามีต้นลิ้นจี่ที่อัครมหาเสนาบดีปลูกไว้ ซึ่งชาวบ้านเรียกว่า “ต้นไม้ของแม่ทัพ” …

บทกวีสองบทว่าด้วยการกินลิ้นจี่ 食荔支二首โดยซูตงโพ หรือ ซูซื่อ Read More

กลอนจีน มองดวงจันทร์ แล้วคำนึงถึงคนไกล 望月怀远

มองพระจันทร์แล้วคำนึงถึงคนไกล 望月怀远 โดย จาง จิ่วหลิง 张九龄 กวีในราชวงศ์สมัยถัง

กลอนจีน มองดวงจันทร์ แล้วคำนึงถึงคนไกล 望月怀远 Read More

บทกวีสามบทในทำนองชิงผิง โดย หลี่ไป๋ 李白

​เมื่อลมวสันต์พัดผ่านเข้าสู่เดือน 4 ตามปฏิทินจีนในประเทศจีนจะเข้าสู่ช่วงเวลาที่ดอกไม้เบ่งบานงดงามที่สุด ดอกโบตั๋น และดอกเสาเย่า ถือเป็นดอกไม้ประจำฤดูกาล ในการแสดง เฮ่อฮัวเสิน 贺花神 ทางช่อง CCTV ซึ่งกล่าวถึงเทพธิดาดอกไม้ทั้ง 12 เดือน ได้กล่าวถึงดอกไม้ ประจำเดือน 4 ของจีน ซึ่งเป็นช่วงปลายฤดูใบไม้ผลิ ต้นฤดูร้อนของจีน หญิงสาวในชุดฮั่นฝูสีส้มสดใสประหนึ่งตัวแทนของ หยางกุ้ยเฟย สตรีผู้มีความงามล่มเมืองแห่งราชวงศ์ถัง ผู้ซึ่งมักถูกเปรียบเปรยความงามกับความหรูหราของดอกโบตั๋น บทกวี ชิงผิงเตี้ยว 清平调 ถือเป็นหนึ่งในผลงานชิ้นเอกที่โด่งดังที่สุดของ หลี่ไป๋ กวีเอกสมัยราชวงศ์ถัง …

บทกวีสามบทในทำนองชิงผิง โดย หลี่ไป๋ 李白 Read More

บทกลอน เมื่อฝนฤดูใบไม้ผลิเริ่มซาที่เมืองหลินอัน ​《临安春雨初霁》โดย ลู่โหยว 陆游 ดอกซิ่ง ดอกไม้ประจำเดือน 2 จีน

บทกลอน เมื่อฝนฤดูใบไม้ผลิเริ่มซาที่เมืองหลินอัน ​《临安春雨初霁》โดย ลู่โหยว 陆游 ดอกซิ่ง ดอกไม้ประจำเดือน 2 จีน บทกวี ของลู่โย่ว นี้ เขียนขึ้นในปีชุนซีปีที่สิบสาม (ค.ศ. 1186) ในเวลานั้น เขามีอายุหกสิบสองปีและใช้ชีวิตอย่างสันโดษในบ้านเกิดของเขาที่ ซานหยิน (ปัจจุบันคือเส้าซิง มณฑลเจ้อเจียง) พลังและความเย่อหยิ่งในวัยหนุ่มของเขาได้หายไปตามกาลเวลา แม้ว่าความทะเยอทะยานที่จะฟื้นฟูที่ราบภาคกลางจะไม่ลดลง แต่เขาก็เริ่มตระหนักถึงความอ่อนแอและความมืดมนของราชสำนักซ่งใต้มากขึ้น ในฤดูใบไม้ผลิของปีนั้น ลู่โย่วได้รับการแต่งตั้งให้กลับมาเป็นเจ้าเมืองเหยียนโจวอีกครั้ง ก่อนเข้ารับตำแหน่ง เขาได้ไปที่หลินอัน (ปัจจุบันคือหางโจว มณฑลเจ้อเจียง) เพื่อถวายความเคารพต่อจักรพรรดิ …

บทกลอน เมื่อฝนฤดูใบไม้ผลิเริ่มซาที่เมืองหลินอัน ​《临安春雨初霁》โดย ลู่โหยว 陆游 ดอกซิ่ง ดอกไม้ประจำเดือน 2 จีน Read More

กลอนจีน ฝนยามราตรี ในฤดูใบไม้ผลิ โดย ตู้ฝู่

ฝนยามราตรีในฤดูใบไม้ผลิ เป็นบทกลอนที่เขียนโดย ตู้ฝู่ กวีเอกในสมัยราชวงศ์ถัง

กลอนจีน ฝนยามราตรี ในฤดูใบไม้ผลิ โดย ตู้ฝู่ Read More