เมิ่งจื่อ หรือ 孟子 (Mèngzǐ) เป็นนักปรัชญาสำคัญในยุคชุนชิว และเป็นหนึ่งในนักคิดสายขงจื๊อที่มีอิทธิพลอย่างมาก
เมื่อเมิ่งจื่อยังเด็ก บิดาของเขาเสียชีวิต มารดาจึงเลี้ยงดูเขาเพียงลำพัง และให้ความสำคัญกับการอบรมลูกอย่างมาก
ตามเรื่องเล่าใน เลี่ยหนี่ว์จ้วน 列女传และคำนำ เมิ่งจื่อ ของจ้าวฉี 赵岐 ได้กล่าวถึงการย้ายบ้านของเมิ่งจื่อ ไว้ถึงสามครั้ง
เมิ่งหมู่ซานเชียน 孟母三迁 Mèng mǔ sān qiān เป็นสำนวนจีนที่มีความหมายว่า “มารดาของเมิ่งจื่อย้ายบ้านถึงสามครั้ง” เพื่อเลือกสภาพแวดล้อมที่เหมาะสมสำหรับการเลี้ยงดูและการศึกษาของลูก
