ภาษาจีน

บทกวีสองบทว่าด้วยการกินลิ้นจี่ 食荔支二首 คือ บทกวีสี่บรรทัดเจ็ดอักษรชุดหนึ่งที่เขียนโดย ซู่ซือ นักปราชญ์แห่ง ราชวงศ์ซ่งเหนือ ซูซื่อเขียนขั้นในปีที่สามแห่งรัชสมัยเส้าเซิง (ค.ศ. 1096) บทกวีใช้ฤดูใบไม้ผลิทั้งสี่ฤดูในภูเขาหลัวฟู่เป็นฉากหลังเพื่อพรรณนาถึง ความอุดมสมบูรณ์ของ ลิ้นจี่ลูกพลับและผลผลิตอื่นๆ และแสดงถึงการปรับตัวและการเปิดใจรับ ชีวิต ในหลิงหนาน ซูซื่อ แต่งบทกวีนี้ในตอนที่เขาถูกเนรเทศให้ไปรับราชการที่เมืองฮุ่ยโจว ทางตอนใต้ของจีน แม้ชีวิตจะยากลำบากและอยู่ไกลบ้านเกิด แต่เขากลับมองโลกในแง่ดีและชื่นชมความอุดมสมบูรณ์ของอาหารการกินในท้องถิ่น โดยเฉพาะ ลิ้นจี่ ที่หวานอร่อย จนทำให้เขาลืมความทุกข์ใจจากการถูกเนรเทศไปเสียสิ้น บทกวีสองบทเกี่ยวกับการกินลิ้นจี่ ศาลาตะวันออกของนายกเทศมนตรีเมืองหุยโจวมีศาลเจ้าของอดีตอัครมหาเสนาบดีเฉินเหวินฮุยตั้งอยู่ ใต้ศาลามีต้นลิ้นจี่ที่อัครมหาเสนาบดีปลูกไว้ ซึ่งชาวบ้านเรียกว่า “ต้นไม้ของแม่ทัพ” …

บทกวีสองบทว่าด้วยการกินลิ้นจี่ 食荔支二首โดยซูตงโพ หรือ ซูซื่อ Read More

มองพระจันทร์แล้วคำนึงถึงคนไกล 望月怀远 โดย จาง จิ่วหลิง 张九龄 กวีในราชวงศ์สมัยถัง

กลอนจีน มองดวงจันทร์ แล้วคำนึงถึงคนไกล 望月怀远 Read More

บทกวี ต้นท้อเบ่งบาน เถาเยา 桃夭 ต้นท้อที่กำลังเบ่งบานงดงาม หรือท้อที่ออกดอกสะพรั่ง

บทกวี ต้นท้อเบ่งบาน 桃夭 เปรียบเทียบความงามของดอกท้อ กับหญิงสาวที่กำลังจะแต่งงาน Read More

​เมื่อลมวสันต์พัดผ่านเข้าสู่เดือน 4 ตามปฏิทินจีนในประเทศจีนจะเข้าสู่ช่วงเวลาที่ดอกไม้เบ่งบานงดงามที่สุด ดอกโบตั๋น และดอกเสาเย่า ถือเป็นดอกไม้ประจำฤดูกาล ในการแสดง เฮ่อฮัวเสิน 贺花神 ทางช่อง CCTV ซึ่งกล่าวถึงเทพธิดาดอกไม้ทั้ง 12 เดือน ได้กล่าวถึงดอกไม้ ประจำเดือน 4 ของจีน ซึ่งเป็นช่วงปลายฤดูใบไม้ผลิ ต้นฤดูร้อนของจีน หญิงสาวในชุดฮั่นฝูสีส้มสดใสประหนึ่งตัวแทนของ หยางกุ้ยเฟย สตรีผู้มีความงามล่มเมืองแห่งราชวงศ์ถัง ผู้ซึ่งมักถูกเปรียบเปรยความงามกับความหรูหราของดอกโบตั๋น บทกวี ชิงผิงเตี้ยว 清平调 ถือเป็นหนึ่งในผลงานชิ้นเอกที่โด่งดังที่สุดของ หลี่ไป๋ กวีเอกสมัยราชวงศ์ถัง …

บทกวีสามบทในทำนองชิงผิง โดย หลี่ไป๋ 李白 Read More

ฝนยามราตรีในฤดูใบไม้ผลิ เป็นบทกลอนที่เขียนโดย ตู้ฝู่ กวีเอกในสมัยราชวงศ์ถัง

กลอนจีน ฝนยามราตรี ในฤดูใบไม้ผลิ โดย ตู้ฝู่ Read More