เรื่องเล่าจีน ประวัติศาสตร์จีน ท่องเที่ยวจีน
แม้เต่ามังกรจะอายุยืน 龟虽寿 เป็นบทกลอนแต่งโดยโจโฉ ในยุคสามก๊ก 神龟虽寿，犹有竟时。螣蛇乘雾，终为土灰。老骥伏枥，志在千里。烈士暮年，壮心不已。盈缩之期，不但在天。养怡之福，可得永年。幸甚至哉，歌以咏志。 เนื้อหาบทกลอนมีความหมายว่า แม้สังขารและสิ่งสิทธิ์ตามธรรมชาติจะต้องดับสลาย แต่ “จิตวิญญาณและความทะเยอทะยาน” ของผู้กล้า จะไม่มีวันแก่เฒ่าไปตามร่าง โดยโจโฉชี้ว่าอายุขัยนั้นเราสามารถดูแลและกำหนดได้ส่วนหนึ่งด้วยการทำจิตใจให้สงบผ่องใส
บทกลอน แม้เต่ามังกรจะอายุยืน 龟虽寿 โดยโจโฉ Read More
เมิ่งจื่อ หรือ 孟子 (Mèngzǐ) เป็นนักปรัชญาสำคัญในยุคชุนชิว และเป็นหนึ่งในนักคิดสายขงจื๊อที่มีอิทธิพลอย่างมาก เมื่อเมิ่งจื่อยังเด็ก บิดาของเขาเสียชีวิต มารดาจึงเลี้ยงดูเขาเพียงลำพัง และให้ความสำคัญกับการอบรมลูกอย่างมาก ตามเรื่องเล่าใน เลี่ยหนี่ว์จ้วน 列女传และคำนำ เมิ่งจื่อ ของจ้าวฉี 赵岐 ได้กล่าวถึงการย้ายบ้านของเมิ่งจื่อ ไว้ถึงสามครั้ง เมิ่งหมู่ซานเชียน 孟母三迁 Mèng mǔ sān qiān เป็นสำนวนจีนที่มีความหมายว่า “มารดาของเมิ่งจื่อย้ายบ้านถึงสามครั้ง” เพื่อเลือกสภาพแวดล้อมที่เหมาะสมสำหรับการเลี้ยงดูและการศึกษาของลูก
เมิ่งหมู่ซานเชียน 孟母三迁 มารดาของเมิ่งจื่อย้ายบ้านถึงสามครั้ง Read More
บทความร้อยแก้ว อ้ายเหลียนชัว 《爱莲说》- ว่าด้วยการรักดอกบัว ของโจวตุนอี๋ ในสมัยราชวงศ์ซ่ง
บทความร้อยแก้ว อ้ายเหลียนชัว 《爱莲说》- ว่าด้วยการรักดอกบัว ของโจวตุนอี๋ ในสมัยราชวงศ์ซ่ง Read More
สำนวนจีน ดื่มน้ำระลึกถึงต้นน้ำ 饮水思源
สำนวนจีน ดื่มน้ำระลึกถึงต้นน้ำ 饮水思源 Read More
บทกวีสองบทว่าด้วยการกินลิ้นจี่ 食荔支二首 คือ บทกวีสี่บรรทัดเจ็ดอักษรชุดหนึ่งที่เขียนโดย ซู่ซือ นักปราชญ์แห่ง ราชวงศ์ซ่งเหนือ ซูซื่อเขียนขั้นในปีที่สามแห่งรัชสมัยเส้าเซิง (ค.ศ. 1096) บทกวีใช้ฤดูใบไม้ผลิทั้งสี่ฤดูในภูเขาหลัวฟู่เป็นฉากหลังเพื่อพรรณนาถึง ความอุดมสมบูรณ์ของ ลิ้นจี่ลูกพลับและผลผลิตอื่นๆ และแสดงถึงการปรับตัวและการเปิดใจรับ ชีวิต ในหลิงหนาน ซูซื่อ แต่งบทกวีนี้ในตอนที่เขาถูกเนรเทศให้ไปรับราชการที่เมืองฮุ่ยโจว ทางตอนใต้ของจีน แม้ชีวิตจะยากลำบากและอยู่ไกลบ้านเกิด แต่เขากลับมองโลกในแง่ดีและชื่นชมความอุดมสมบูรณ์ของอาหารการกินในท้องถิ่น โดยเฉพาะ ลิ้นจี่ ที่หวานอร่อย จนทำให้เขาลืมความทุกข์ใจจากการถูกเนรเทศไปเสียสิ้น บทกวีสองบทเกี่ยวกับการกินลิ้นจี่ ศาลาตะวันออกของนายกเทศมนตรีเมืองหุยโจวมีศาลเจ้าของอดีตอัครมหาเสนาบดีเฉินเหวินฮุยตั้งอยู่ ใต้ศาลามีต้นลิ้นจี่ที่อัครมหาเสนาบดีปลูกไว้ ซึ่งชาวบ้านเรียกว่า “ต้นไม้ของแม่ทัพ” …
บทกวีสองบทว่าด้วยการกินลิ้นจี่ 食荔支二首โดยซูตงโพ หรือ ซูซื่อ Read More
สำนวนจีน นกที่ดี เลือกไม้ เพื่อเกาะพัก ขุนนางผู้มีความสามารถ ย่อมรู้จักเลือกเจ้านายรับใช้
สำนวนจีน นกที่ดี เลือกไม้ เพื่อเกาะพัก ขุนนางผู้มีความสามารถ ย่อมรู้จักเลือกเจ้านายรับใช้ 良禽择木而栖，贤臣择主而事 Read More
มองพระจันทร์แล้วคำนึงถึงคนไกล 望月怀远 โดย จาง จิ่วหลิง 张九龄 กวีในราชวงศ์สมัยถัง
กลอนจีน มองดวงจันทร์ แล้วคำนึงถึงคนไกล 望月怀远 Read More
บทกวี ต้นท้อเบ่งบาน เถาเยา 桃夭 ต้นท้อที่กำลังเบ่งบานงดงาม หรือท้อที่ออกดอกสะพรั่ง
บทกวี ต้นท้อเบ่งบาน 桃夭 เปรียบเทียบความงามของดอกท้อ กับหญิงสาวที่กำลังจะแต่งงาน Read More
เมื่อลมวสันต์พัดผ่านเข้าสู่เดือน 4 ตามปฏิทินจีนในประเทศจีนจะเข้าสู่ช่วงเวลาที่ดอกไม้เบ่งบานงดงามที่สุด ดอกโบตั๋น และดอกเสาเย่า ถือเป็นดอกไม้ประจำฤดูกาล ในการแสดง เฮ่อฮัวเสิน 贺花神 ทางช่อง CCTV ซึ่งกล่าวถึงเทพธิดาดอกไม้ทั้ง 12 เดือน ได้กล่าวถึงดอกไม้ ประจำเดือน 4 ของจีน ซึ่งเป็นช่วงปลายฤดูใบไม้ผลิ ต้นฤดูร้อนของจีน หญิงสาวในชุดฮั่นฝูสีส้มสดใสประหนึ่งตัวแทนของ หยางกุ้ยเฟย สตรีผู้มีความงามล่มเมืองแห่งราชวงศ์ถัง ผู้ซึ่งมักถูกเปรียบเปรยความงามกับความหรูหราของดอกโบตั๋น บทกวี ชิงผิงเตี้ยว 清平调 ถือเป็นหนึ่งในผลงานชิ้นเอกที่โด่งดังที่สุดของ หลี่ไป๋ กวีเอกสมัยราชวงศ์ถัง …
บทกวีสามบทในทำนองชิงผิง โดย หลี่ไป๋ 李白 Read More
บทกลอน เมื่อฝนฤดูใบไม้ผลิเริ่มซาที่เมืองหลินอัน 《临安春雨初霁》โดย ลู่โหยว 陆游 ดอกซิ่ง ดอกไม้ประจำเดือน 2 จีน บทกวี ของลู่โย่ว นี้ เขียนขึ้นในปีชุนซีปีที่สิบสาม (ค.ศ. 1186) ในเวลานั้น เขามีอายุหกสิบสองปีและใช้ชีวิตอย่างสันโดษในบ้านเกิดของเขาที่ ซานหยิน (ปัจจุบันคือเส้าซิง มณฑลเจ้อเจียง) พลังและความเย่อหยิ่งในวัยหนุ่มของเขาได้หายไปตามกาลเวลา แม้ว่าความทะเยอทะยานที่จะฟื้นฟูที่ราบภาคกลางจะไม่ลดลง แต่เขาก็เริ่มตระหนักถึงความอ่อนแอและความมืดมนของราชสำนักซ่งใต้มากขึ้น ในฤดูใบไม้ผลิของปีนั้น ลู่โย่วได้รับการแต่งตั้งให้กลับมาเป็นเจ้าเมืองเหยียนโจวอีกครั้ง ก่อนเข้ารับตำแหน่ง เขาได้ไปที่หลินอัน (ปัจจุบันคือหางโจว มณฑลเจ้อเจียง) เพื่อถวายความเคารพต่อจักรพรรดิ …
บทกลอน เมื่อฝนฤดูใบไม้ผลิเริ่มซาที่เมืองหลินอัน 《临安春雨初霁》โดย ลู่โหยว 陆游 ดอกซิ่ง ดอกไม้ประจำเดือน 2 จีน Read More