เรื่องเล่าจีน

บทกวีสองบทเกี่ยวกับดอกบ๊วยในสวนบนภูเขา โดย หลินปู กวีในสมัยราชวงศ์ซ่ง หลินปูเป็นนักพรตผู้มีชื่อเสียงในสมัยราชวงศ์ซ่ง ในวัยหนุ่ม เขาเดินทางไปทั่วภูมิภาคเจียงหวย หลังจากอายุสี่สิบปี เขาใช้ชีวิตอย่างสันโดษริมทะเลสาบซีหูในหางโจวและสร้างที่พักบนเกาะกู่ซาน เขารักดอกบ๊วยและนกกระเรียน และกล่าวว่าเขาถือว่าดอกบ๊วยเป็นภรรยาและนกกระเรียนเป็นลูก ๆ เขาเขียนบทกวีเกี่ยวกับดอกบ๊วยมากมายตลอดชีวิต และบทกวีชุดนี้เป็นสองบทที่โด่งดังที่สุดในบรรดาบทกวีเหล่านั้น 山园小梅二首 – 林逋 ​其一​众芳摇落独暄妍，占尽风情向小园。疏影横斜水清浅，暗香浮动月黄昏。霜禽欲下先偷眼，粉蝶如知合断魂。幸有微吟可相狎，不须檀板共金樽。 其二​剪绡零碎点酥乾，向背稀稠画亦难。日薄从甘春至晚，霜深应怯夜来寒。澄鲜只共邻僧惜，冷落犹嫌俗客看。忆着江南旧行路，酒旗斜拂堕吟鞍。 บทที่ 1 (其一) ​มวลบุปผาร่วงโรยมีเพียงดอกเหมยที่เบ่งบานสดใสอยู่ลำพัง มันครอบครองความงดงามทั้งหมดในสวนเล็กๆ แห่งนี้ไว้แต่เพียงผู้เดียว เงากิ่งก้านโปร่งบางทอดไขว้สลับไปบนผิวน้ำที่ใสสะอาดและตื้นเขิน กลิ่นหอมจางๆ ลอยล่องอบอวลท่ามกลางบรรยากาศยามดวงจันทร์ขึ้นในม่านมัว นกในฤดูหนาวอยากจะโผลงมาเกาะแต่ก็แอบชายตาชมด้วยความหลงใหลเสียก่อน เหล่าผีเสื้อหากได้รับรู้ความงามนี้ก็คงจะใจสลายด้วยความตราตรึง …

การแสดง สดุดีเทพแห่งดอกไม้ 《贺花神》 ในปี 2026 ในรายการ CCTV Spring Festival Gala ได้กล่าวถึงบุคคลในประวัติศาสตร์จีน ซึ่งเป็นตัวแทนเทพแห่งดอกไม้ ประจำเดือน 1-12 โดยการแสดงนี้ ได้รับแรงบันดาลใจจากภาพสลักหรือภาพวาดบนแผ่นหยกโบราณที่แสดงถึงเทพธิดาประจำดอกไม้ทั้ง 12 เดือน โดยใช้นักแสดงและศิลปินหญิงชื่อดัง 12 ท่าน มาถ่ายทอดความงามของดอกไม้ในแต่ละฤดูกาล

บทกลอน ชุนซือ 春思 คะนึงหาในวสันตฤดู ประพันธ์โดยหลี่ไป๋ กวีผู้ยิ่งใหญ่แห่งราชวงศ์ถัง บทกวีนี้บรรยายถึงภรรยาของทหารที่ออกไปรบ ความโหยหาต่อสามีในวันฤดูใบไม้ผลิอันสดใส และความหวังที่จะได้รับชัยชนะในสงครามโดยเร็ว บทกวีนี้แสดงออกถึงความเศร้าโศกของหญิงที่คิดถึงสามี ณ แนวหน้า และความจงรักภักดีที่ไม่เปลี่ยนแปลงต่อสามี บทกวีเรียบง่ายและไม่ปรุงแต่ง ผสานอารมณ์และทิวทัศน์เข้าด้วยกันอย่างลงตัว มีจิตวิญญาณที่สง่างามและเป็นธรรมชาติ 春思 燕草如碧丝，秦桑低绿枝。 当君怀归日，是妾断肠时。 春风不相识，何事入罗帏？ ภาษาจีน พินอิน คำแปลภาษาไทย 燕草如碧絲 Yàn cǎo rú bì sī ยอดหญ้าที่เมืองเยี่ยน …