เทพเจ้าอันจี้เซิ่งหวังหรือที่มักจะรู้จักในนามแชลงเอี๊ยหรือชิงหลงเหย่ 青龙爷 เจ้าพ่อมังกรเขียวเป็นเทพเจ้าที่มีประวัติความเป็นมาอันยาวนานและความร้อนในเฉาเมืองหรือแต้จิ๋ว
ประวัติ
เชื่อกันว่า ท่านคือ หวังคั่ง 王伉 ไม่ทราบวันเกิดและวันเสียชีวิต ท่านเป็นชาวเมืองแคว้นสู่ ในยุคสมัยสามก๊ก (ปัจจุบันคือเมืองเสฉวน ประเทศจีน) เดิมท่านดำรงตำแหน่งผู้ช่วยเจ้าเมืองหย่งชาง
เมื่อเบ้งเฮ็ก ผู้นำแห่งเผ่าอนารยชนได้รวบรวมกองทัพ 100,000 นายและรุกรานชายแดน เจ้าเมืองทั้งหมดต่างยอมจำนน ยกเว้นหวัง คั่งที่รวบรวมกำลังพลและปกป้องเมืองหย่งชาง
ต่อมาอัครมหาเสนาบดีจูกัดเหลียงได้นำกองทัพมาช่วยเหลือ หลังจากปราบปรามพวกอนารยชนได้แล้ว จูกัดเหลียงก็มอบให้หวัง คั่ง ได้รับตำแหน่งโหว 侯 เป็นเจ้าเมืองหย่งชาง
การสถาปนาพระนาม
ในสมัย ราชวงศ์ซ่งเหนือ เมื่อกองทัพของฮ่องเต้ซ่งเซินจงต้องเผชิญกับพายุรุนแรงขณะเดินทางผ่านแม่น้ำหานเจียง ทันใดนั้นมีปรากฏการณ์ประหลาดเมื่อมี งูสีเขียว ปรากฏขึ้นบนเสากระโดงเรือและดลบันดาลให้พายุสงบลงอย่างปาฏิหาริย์จนกองทัพได้รับชัยชนะ
ฮ่องเต้จึงทรงเชื่อว่าเป็นดวงวิญญาณของหวังคั่งที่มาช่วยเหลือ จึงพระราชทานราชทินนามว่า “อันจี้เซิ่งหวัง” ซึ่งมีความหมายอันเป็นมงคลว่า “อ๋องผู้ประทานความปลอดภัยและการข้ามน้ำที่ราบรื่น” และศาลเจ้าที่ตั้งอยู่ริมน้ำนั้นจึงถูกเรียกว่า ศาลเจ้ามังกรเขียว (แชเล่งกง) ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
พระชายา
ภาพลักษณ์ภายในเคารพบูชาประดิษฐานรูปเคารพขนาบข้างด้วยพระชายาท่านประธานคือฮูหยินใหญ่ ต้าฟูเหริน และฮูหยินรอง เอ้อฟูเหริน ซึ่งเปรียบเสมือนตัวแทนของความรักและส่งเสริมความสุขในครอบครัว
ศาลชิงหลงโบราณ 青龙古庙
ศาลชิงหลงโบราณ 青龙古庙 หรือที่รู้จักกันในชื่อศาลเจ้าอันจี๋หวาง 安济王庙 และคนในแต้จิ๋วมักเรียกกันติดปากว่า “ต้าเหล่าเย่กง” 大老爷宫 ในเขตเซียงเฉียว 湘桥区 เมืองเฉาโจว หรือแต้จิ่ว วัดนี้มีมาตั้งแต่ในสมัยราชวงศ์ซ่ง และยังถือเป็นสถานที่สำคัญของเมืองแต้จิ่ว
ศาลตั้งอยู่ทางใต้สุดของถนนหนานถี 南堤路 ทางด้านตะวันตกของสะพานข้ามแม่น้ำหานเจียง 韩江大桥 หันหน้าไปทางแม่น้ำหาน 韩江 โดยทั่วไปเรียกว่าวัดอันจี้หวัง และคนในท้องถิ่นเรียกศาลนี้ว่า ต้าเหล่าเหย่กง ตำหนักเจ้าพ่อใหญ่ 大老爷宫
ภายในศาลเจ้ามีห้องโถงใหญ่ 正厅 ห้องโถงเซียนซือ 仙师殿 และห้องโถงกวน 官厅
ห้องโถงหลักเป็นที่จัดแสดงรูปปั้นขององค์อันจี้เซิ่งหวังและพระมเหสีทั้งสอง คือ พระมเหสีองค์แรก 大夫人 และพระมเหสีองค์ที่สอง 二夫人
ปัจจุบัน ชาวจีนนิยมขอพรท่านในเรื่อง โชคลาภ หน้าที่การงาน ส่วนฮูหยินทั้งสอง นิยมขอพรในเรื่อง “การขอบุตร” และ “ความรัก”
