สวี เปยหง 徐悲鸿 (ค.ศ. 1895–1953) คือจิตรกรชาวจีนผู้ยิ่งใหญ่และมีความสำคัญที่สุดคนหนึ่งในประวัติศาสตร์ศิลปะจีนสมัยใหม่ เขาได้รับการยกย่องว่าเป็น บิดาแห่งศิลปะจีนสมัยใหม่
สวี เปยหง เกิดที่เมืองอี้ซิง มณฑลเจียงซู ในปี 1895 เป็นบุตรชายคนโตของครอบครัว บิดาของเขา สวี ต้าจาง เป็นครูโรงเรียนในหมู่บ้านและเป็นจิตรกร
สวี เป่ยหง ได้เรียนรู้จากบิดา ตั้งแต่ยังเด็ก เขามีความสนใจในการวาดภาพอย่างมาก และทุกวันเขาจะคัดลอกผลงานของอู๋ โย่วหรู 吴友如 นักวาดภาพประกอบเหตุการณ์ปัจจุบันในปลายราชวงศ์ชิง และเหริน โป๋เหนียน 任伯年 จิตรกรในปลายราชวงศ์ชิง นอกจากนี้เขายังชอบวาดภาพผู้คนรอบข้างด้วย
ชีวิตในวัยหนุ่ม ค่อนข้างยากลำบาก เขาเดินทางไปเซี่ยงไฮ้เพื่อหาเลี้ยงชีพด้วยการวาดภาพประกอบ
จุดเปลี่ยนสำคัญคือการได้รับทุนรัฐบาล (ด้วยความช่วยเหลือจาก คัง โหย่วเหวย ปราชญ์คนสำคัญ) ให้ไปเรียนต่อที่ กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส ในปี 1919 ที่โรงเรียนวิจิตรศิลป์แห่งชาติ (École Nationale Supérieure des Beaux-Arts)
ในขณะที่เรียนยุโรป สวี เปยหง ได้ศึกษางานศิลปะแบบ สัจนิยม (Realism) อย่างลึกซึ้ง เขาเชื่อว่าศิลปะจีนแบบดั้งเดิมในยุคนั้นเริ่มถดถอย เพราะเน้นแต่การลอกเลียนแบบครูบาอาจารย์เก่าๆ ขาดความสมจริงและโครงสร้างที่ถูกต้อง
เขานำหลักกายวิภาคศาสตร์ (Anatomy), แสงเงา, และสัดส่วนที่ถูกต้องแบบตะวันตก มาใช้ร่วมกับอุปกรณ์ดั้งเดิมของจีนอย่าง พู่กันและหมึกจีน
ภาพวาดพู่กันจีนของเขาจึงดูมีชีวิตชีวา มีกล้ามเนื้อ มีมิติ ไม่แบนราบเหมือนภาพวาดจีนโบราณทั่วไป
ภาพม้าของสวีเปยหง
สวี เปยหง วาดภาพสัตว์ได้หลากหลาย เช่น แมว, นก, สิงโต แต่ที่โด่งดังที่สุดคือ “ม้า”
ม้าของสวี เปยหง ไม่ได้วาดเพื่อให้สวยงามเท่านั้น แต่วาดในช่วงที่จีนกำลังเผชิญสงครามและการรุกราน นั่นคือสงครามจีน-ญี่ปุ่น
ม้าที่สวี เปยหงวา กำลังห้อตะบึงอย่างทรงพลัง สื่อถึงจิตวิญญาณที่ไม่ยอมแพ้ ความมุ่งมั่น และความหวังของชาติจีนให้ลุกขึ้นสู้
หลังจากกลับจากต่างประเทศ
หลังจากกลับมายังจีน เขาอุทิศตนให้กับการสอนอย่างมาก เขาดำรงตำแหน่งสำคัญในมหาวิทยาลัยหลายแห่ง เช่น มหาวิทยาลัยนานกิง
หลังการสถาปนาสาธารณรัฐประชาชนจีน เขาได้รับแต่งตั้งเป็น อธิการบดีคนแรกของวิทยาลัยวิจิตรศิลป์กลาง (Central Academy of Fine Arts – CAFA) ในปักกิ่ง ซึ่งเป็นโรงเรียนสอนศิลปะชั้นนำที่สุดของจีน
เขาเป็นผู้ผลักดันให้หลักสูตรศิลปะต้องมีการเรียน “วาดเส้น” (Sketch/Drawing) เป็นพื้นฐานสำคัญ ซึ่งส่งผลต่อหลักสูตรศิลปะของจีนมาจนถึงปัจจุบัน
หลังเสียชีวิต
สวี เปยหง เสียชีวิตในปี 1953 ด้วยโรคหลอดเลือดสมอง บ้านพักของเขาในปักกิ่งถูกเปลี่ยนเป็น พิพิธภัณฑ์อนุสรณ์สวี เปยหง เพื่อจัดแสดงผลงานและประวัติของเขา
