หลี่ซู่ถง พระอาจารญ์หงอีต้าซือ 弘一大师

พระอาจารย์หงอี หรือหงอี้ฝ่าซือ เป็นพระภิกษุจีนนิกายมหายานที่มีชื่อเสียงมากในยุคสาธารณรัฐ ท่านเป็น 1 ใน 4 มหาเถระที่มีบทบาทสำคัญในการฟื้นฟูพุทธศาสนาในจีน

หลี่ซู่ถง พระอาจารญ์หงอีต้าซือ 弘一大师 Read More

ปากว้า 八卦 แผนภูมิแปดทิศ ตามความเชื่อของเต๋า

แผนภูมิแปดทิศ เป็นไปตามคัมภีร์เต้าเต๋อจิง ที่อธิบายการกำเนิดจักรวาล ว่า “เต๋าก่อเกิดหนึ่ง (ไท่จื้อ), หนึ่งก่อเกิดสอง (หยินหยาง), สองก่อเกิดสี่ลักษณ์, และสี่ก่อเกิดแปดทิศ “ ข้อมูลพื้นฐานของทั้ง 8 ขีด (ปา กว้า) สัญลักษณ์ ชื่อเรียก (จีน) ความหมายธรรมชาติ ธาตุห้าธาตุ ☰ 乾 (Qian – เฉียน) ฟ้า (Sky/Heaven) ทอง ☷ …

ปากว้า 八卦 แผนภูมิแปดทิศ ตามความเชื่อของเต๋า Read More

บทกวีสามบทในทำนองชิงผิง โดย หลี่ไป๋ 李白

​เมื่อลมวสันต์พัดผ่านเข้าสู่เดือนสี่ตามปฏิทินจันทรคติ จีนจะเข้าสู่ช่วงเวลาที่ดอกไม้เบ่งบานงดงามที่สุด โดยมี ดอกเสาเย่า เป็นนางเอกของฤดูกาล หญิงสาวในชุดฮั่นฝูสีส้มสดใสประหนึ่งตัวแทนของ หยางกุ้ยเฟย สตรีผู้มีความงามล่มเมืองแห่งราชวงศ์ถัง ผู้ซึ่งมักถูกเปรียบเปรยความงามกับความหรูหราของดอกโบตั๋น บทกวี ชิงผิงเตี้ยว 清平调 ถือเป็นหนึ่งในผลงานชิ้นเอกที่โด่งดังที่สุดของ หลี่ไป๋ กวีเอกสมัยราชวงศ์ถัง ซึ่งได้รับการยกย่องว่าพรรณนาความงามของสตรีได้สละสลวยที่สุดในประวัติศาสตร์วรรณกรรมจีน 清平调词三首 其一 云想衣裳花想容,春风拂槛露华浓。 若非群玉山头见,会向瑶台月下逢。 其二 一枝秾艳露凝香,云雨巫山枉断肠。 借问汉宫谁得似,可怜飞燕倚新妆。 其三 名花倾国两相欢,长得君王带笑看。 解释春风无限恨,沉香亭北倚阑干。 คำแปลและการตีความ บทที่ 1 ​云想衣裳花想容,春风拂槛露华浓。若非群玉山头见,会向瑶台月下逢。 …

บทกวีสามบทในทำนองชิงผิง โดย หลี่ไป๋ 李白 Read More

โคมไฟเต็งลั้ง 灯笼 สัญลักษณ์วัฒนธรรมจีน

โคมไฟเต็งลั้ง (燈籠/灯笼 – เติงหลง, เต็งลั้ง) เป็นโคมไฟจีนโบราณที่มีประวัติยาวนานโดยผู้คนจะประดับโคมไฟตามบ้าน วัด และถนน เพื่อเฉลิมฉลอง ขอพร และเสริมสิริมงคล โคมไฟเต็งลั้ง นิยมแขวนและตกแต่งในทุกงานเฉลิมฉลอง โดยเฉพาะเทศกาลพื้นบ้าน เช่น วันปีใหม่ เทศกาลโคมไฟ และเทศกาลไหว้พระจันทร์ ร้านอาหารและโรงเตี๊ยมจะแขวนโคมไฟเมื่อเปิดทำการ เพื่อเฉลิมฉลอง ดึงดูดลูกค้า และให้แสงสว่างแก่ผู้สัญจรไปมา

โคมไฟเต็งลั้ง 灯笼 สัญลักษณ์วัฒนธรรมจีน Read More

วันที่ 10 เดือน 1 วันเกิดหิน

วันที่ 10 เดือน 1ของเทศกาลตรุษจีนเป็นวันเกิดของหิน ​ในสมัยโบราณ หินถือเป็นทรัพยากรพื้นฐานที่สำคัญที่สุดอย่างหนึ่งของมนุษย์ ทั้งในการทำเครื่องมือ ก่อสร้างบ้านเรือน และเครื่องบดตำอาหาร ชาวจีนจึงให้เกียรติและแสดงความกตัญญูต่อ เทพเจ้าแห่งหิน 石头神 โดยถือเอาวันที่ 10 ของเดือนแรกในปฏิทินจีนเป็นวันมงคล สาเหตุของเทศกาลหินจัดขึ้นในวันที่10 อาจเป็นเพราะเสียงพ้อง เลขสิบ สือ และ “หิน” คล้ายกัน ข้อห้ามและธรรมเนียมปฏิบัติ ​ในวันนี้มีธรรมเนียมและ ข้อห้าม ที่ยึดถือกันมาอย่างเคร่งครัด คือ ​การเซ่นไหว้ : ในบางพื้นที่ …

วันที่ 10 เดือน 1 วันเกิดหิน Read More

วันที่ 8 เดือน 1 วันบูชาดาว

ตามความเชื่อของชาวจีนโบราณ วันที่ 8 เดือน 1 ตามปฏิทินจีน เป็นวันเกิดของเมล็ดพืช กู่จื่อ 谷子 จึงเรียกวันนี้ว่าเทศกาลวันกู่ 谷日节 วันแขวนโคม 上灯节 และวันบูชาแปดเซียน วันเกิดของธัญพืช ที่มาของเทศกาลวันธัญพืชสามารถสืบย้อนไปได้ถึงยุคก่อนราชวงศ์ฉิน ผู้คนตระหนักถึงความสำคัญของธัญพืชและประกอบพิธีกรรมบูชาหลังการเก็บเกี่ยวเพื่อขอบคุณธรรมชาติและบรรพบุรุษ เมื่อเวลาผ่านไป พิธีกรรมบูชาเหล่านี้ค่อย ๆ พัฒนามาเป็นเทศกาลที่กำหนดไว้ ซึ่งก็คือเทศกาลวันธัญพืช ในวัฒนธรรมการเกษตรแบบดั้งเดิมของจีน วันนี้ถือเป็นวันเกิดของธัญพืช และเป็นสัญลักษณ์ของการเกษตรและการเก็บเกี่ยว มีความเชื่อว่าหากวันนี้สภาพอากาศดี แสดงว่าการเก็บเกี่ยวข้าวจะดี แต่หากสภาพอากาศไม่ดี แสดงว่าการเก็บเกี่ยวจะไม่ดี จุดโคม …

วันที่ 8 เดือน 1 วันบูชาดาว Read More

วันที่ 6 เดือน 1 วันขับไล่ความยากจน 送穷

ตามความเชื่อโบราณ วันที่ 6 เดือน 1คือวันที่ต้อง ขับไล่ความจน 送穷 ออกไปจากบ้าน โดยการทำความสะอาด

วันที่ 6 เดือน 1 วันขับไล่ความยากจน 送穷 Read More

โพ่อู่ 破五 วันยกเลิกข้อห้ามเทศกาลตรุษจีน

โพ่อู่ 破五ตรงกับวันที่ 5 เดือน 1 ตามปฏิทินจีน เป็นวันที่คนจีนยกเว้นข้อห้ามต่าง ๆ ตามความเชื่อเรื่อง 8 สิิ่งควรทำ 12 ข้อห้ามในช่วงเทศกาลตรุษจีน คำว่าโพ่ 破 หมายถึง ทำลาย ส่วนอู่ 五 คือ ห้า มาจากวันที่ 5 เดือน 1 ตามปฏิทินจีน ​สาเหตุที่เรียกว่า โพ่อู่ มีความหมายหลัก คือ …

โพ่อู่ 破五 วันยกเลิกข้อห้ามเทศกาลตรุษจีน Read More

บทกวีสองบทเกี่ยวกับดอกบ๊วยในสวนบนภูเขา โดย หลินปู 林逋

บทกวีสองบทเกี่ยวกับดอกบ๊วยในสวนบนภูเขา โดย หลินปู กวีในสมัยราชวงศ์ซ่ง หลินปูเป็นนักพรตผู้มีชื่อเสียงในสมัยราชวงศ์ซ่ง ในวัยหนุ่ม เขาเดินทางไปทั่วภูมิภาคเจียงหวย หลังจากอายุสี่สิบปี เขาใช้ชีวิตอย่างสันโดษริมทะเลสาบซีหูในหางโจวและสร้างที่พักบนเกาะกู่ซาน เขารักดอกบ๊วยและนกกระเรียน และกล่าวว่าเขาถือว่าดอกบ๊วยเป็นภรรยาและนกกระเรียนเป็นลูก ๆ เขาเขียนบทกวีเกี่ยวกับดอกบ๊วยมากมายตลอดชีวิต และบทกวีชุดนี้เป็นสองบทที่โด่งดังที่สุดในบรรดาบทกวีเหล่านั้น 山园小梅二首 – 林逋 ​其一​众芳摇落独暄妍,占尽风情向小园。疏影横斜水清浅,暗香浮动月黄昏。霜禽欲下先偷眼,粉蝶如知合断魂。幸有微吟可相狎,不须檀板共金樽。 其二​剪绡零碎点酥乾,向背稀稠画亦难。日薄从甘春至晚,霜深应怯夜来寒。澄鲜只共邻僧惜,冷落犹嫌俗客看。忆着江南旧行路,酒旗斜拂堕吟鞍。 บทที่ 1 (其一) ​มวลบุปผาร่วงโรยมีเพียงดอกเหมยที่เบ่งบานสดใสอยู่ลำพัง มันครอบครองความงดงามทั้งหมดในสวนเล็กๆ แห่งนี้ไว้แต่เพียงผู้เดียว เงากิ่งก้านโปร่งบางทอดไขว้สลับไปบนผิวน้ำที่ใสสะอาดและตื้นเขิน กลิ่นหอมจางๆ ลอยล่องอบอวลท่ามกลางบรรยากาศยามดวงจันทร์ขึ้นในม่านมัว นกในฤดูหนาวอยากจะโผลงมาเกาะแต่ก็แอบชายตาชมด้วยความหลงใหลเสียก่อน เหล่าผีเสื้อหากได้รับรู้ความงามนี้ก็คงจะใจสลายด้วยความตราตรึง …

บทกวีสองบทเกี่ยวกับดอกบ๊วยในสวนบนภูเขา โดย หลินปู 林逋 Read More

บทกลอน เมื่อฝนฤดูใบไม้ผลิเริ่มซาที่เมืองหลินอัน ​《临安春雨初霁》โดย ลู่โหยว 陆游 ดอกซิ่ง ดอกไม้ประจำเดือน 2 จีน

บทกลอน เมื่อฝนฤดูใบไม้ผลิเริ่มซาที่เมืองหลินอัน ​《临安春雨初霁》โดย ลู่โหยว 陆游 ดอกซิ่ง ดอกไม้ประจำเดือน 2 จีน บทกวี ของลู่โย่ว นี้ เขียนขึ้นในปีชุนซีปีที่สิบสาม (ค.ศ. 1186) ในเวลานั้น เขามีอายุหกสิบสองปีและใช้ชีวิตอย่างสันโดษในบ้านเกิดของเขาที่ ซานหยิน (ปัจจุบันคือเส้าซิง มณฑลเจ้อเจียง) พลังและความเย่อหยิ่งในวัยหนุ่มของเขาได้หายไปตามกาลเวลา แม้ว่าความทะเยอทะยานที่จะฟื้นฟูที่ราบภาคกลางจะไม่ลดลง แต่เขาก็เริ่มตระหนักถึงความอ่อนแอและความมืดมนของราชสำนักซ่งใต้มากขึ้น ในฤดูใบไม้ผลิของปีนั้น ลู่โย่วได้รับการแต่งตั้งให้กลับมาเป็นเจ้าเมืองเหยียนโจวอีกครั้ง ก่อนเข้ารับตำแหน่ง เขาได้ไปที่หลินอัน (ปัจจุบันคือหางโจว มณฑลเจ้อเจียง) เพื่อถวายความเคารพต่อจักรพรรดิ …

บทกลอน เมื่อฝนฤดูใบไม้ผลิเริ่มซาที่เมืองหลินอัน ​《临安春雨初霁》โดย ลู่โหยว 陆游 ดอกซิ่ง ดอกไม้ประจำเดือน 2 จีน Read More