บทกลอน ชุนซือ 春思 คะนึงหาในวสันตฤดู ประพันธ์โดยหลี่ไป๋ กวีผู้ยิ่งใหญ่แห่งราชวงศ์ถัง
บทกวีนี้บรรยายถึงภรรยาของทหารที่ออกไปรบ ความโหยหาต่อสามีในวันฤดูใบไม้ผลิอันสดใส และความหวังที่จะได้รับชัยชนะในสงครามโดยเร็ว
บทกวีนี้แสดงออกถึงความเศร้าโศกของหญิงที่คิดถึงสามี ณ แนวหน้า และความจงรักภักดีที่ไม่เปลี่ยนแปลงต่อสามี
บทกวีเรียบง่ายและไม่ปรุงแต่ง ผสานอารมณ์และทิวทัศน์เข้าด้วยกันอย่างลงตัว มีจิตวิญญาณที่สง่างามและเป็นธรรมชาติ
春思
燕草如碧丝，秦桑低绿枝。
当君怀归日，是妾断肠时。
春风不相识，何事入罗帏？
| ภาษาจีน | พินอิน | คำแปลภาษาไทย |
|---|---|---|
| 燕草如碧絲 | Yàn cǎo rú bì sī | ยอดหญ้าที่เมืองเยี่ยน (เหนือ) เพิ่งเริ่มเขียวขจีดั่งเส้นไหม |
| 秦桑低綠枝 | Qín sāng dī lǜ zhī | แต่ต้นหม่อนที่เมืองฉิน (บ้านเกิด) กิ่งก้านกลับเขียวชอุ่มโน้มต่ำแล้ว |
| 當君懷歸日 | Dāng jūn huái guī rì | ในยามที่ท่านเริ่มคิดถึงบ้านและอยากจะกลับมา |
| 是妾斷腸時 | Shì qiè duàn cháng shí | ก็เป็นเวลาที่ข้าใจสลายด้วยความถวิลหาจนสุดทน |
| 春風不相識 | Chūnfēng bù xiāngshí | เจ้าลมฤดูใบไม้ผลิเอ๋ย เราสองมิได้รู้จักมักคุ้นกันเสียหน่อย |
| 何事入羅帷 | Héshì rù luó wéi | เหตุใดจึงถือวิสาสะ พัดผ่านเข้ามาในม่านมุ้งของข้าเล่า? |
